طبق مطالعات انجام شده تشخیص به موقع لنگش می تواند به طور چشمگیری از ضررهای اقتصادی لنگش جلوگیری کند به گونه ای که اگر کاهش تولید شیر در اثر لنگش ۲۰ درصد باشد، تشخیص و درمان به موقع می تواند این کاهش تولید را به یک تا دو درصد برساند.

از سوی دیگر عدم تعاریف استاندارد برای لنگش در بین گله ها منجر به تشخیص نادرست لنگش می شود. به این منظور اسکور حرکتی به عنوان یک روش در گروه بندی کردن گام برداشتن گاوها توسعه یافته است. در واقع اسکور حرکتی شاخص کیفی از توانایی گاو در گام برداشتن طبیعی می باشد. روش اسکور حرکت و لنگش باید قابل اعتماد و قابل تکرار باشد. کلید انتخاب یک سیستم درجه بندی مناسب این است که استفاده از آن راحت باشد و اطلاعات کافی ولی نه بیش از حد را جمع آوری کند. با استفاده از این سیستم های درجه بندی حرکت در گله های شیری می توان به یکسری از اهداف دست یافت که شامل موارد زیر می باشند:

  1. گاوهای منفرد لنگ را می توان شناسایی کرد چون آن ها نیاز به درمان دارند.

  1. اطلاعاتی در مورد سطح لنگش تمام گله می توان کسب کرد و از این اطلاعات برای اهدافی نظیر کاهش لنگش گله و شناسایی زمان های ریسک فصلی استفاده نمود. هنگامی که حیوانات لنگ شناسایی و درمان شدند، استراتژی های پیشگیرنده می توانند برای انواع لنگشی که در یک فارم خاص عمومی هستند بکار روند

با تشخیص به موقع لنگش بوسیله اسکور حرکتی علاوه بر این که می توان از مزمن شدن جراحات سم جلوگیری کرد، می توان سرعت بهبود جراحات را افزایش داد. بنابراین با انجام اسکور حرکتی منظم می توان شیوع لنگش را تا حدودی در گله ها کاهش داد.

دریافت فایل PDF

ارسال دیدگاه